کاوه دوستکامی
اگر به تاریخ نوین ایران به صورتی گذرا نظری بیافکنیم، متوجه این واقعیت میشویم که، هر چند رژیم ها و حاکمیت ها در این کشور، هراز چند گاهی دچار تغییر و تحول شده اند، در ساختار اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی اما، تغییراتی بنیادی به وقوع نپیوسته است. مخرج مشترک همه رژیم های تازه و کهنه تا کنونی، حراست از شبکه تاراج ثروت های اجتماعی و منابع زیرزمینی و به یغما بردن حاصل و نیروی کار توده های محروم و صد البته، با مشارکت اربابان و شرکای با نفوذ بین المللی بوده است ادامه این مطلب را بخوانید »

حاکميت طولانی رژيم‌های ديکتاتوری و استبدادی بر ايران و محروميت کارگران از آزادی‌های سياسی و دمکراتيک، طبقۀ کارگر ايران را از تشکل‌های طبقاتی خود محروم ساخته و امر تشکل‌يابی اين طبقه را به تأخير انداخته است. سرمايه‌داری حاکم بر ايران نه فقط با آزادی‌های سياسی رايج در نظام‌های بورژوائی غرب و نُرم‌های موجودِ به رسميت شناخته شده در مورد آزادی‌ تشکل‌های کارگری بيگانه است بلکه ذاتاً نقض کننده هرگونه حقوق دمکراتيک، مخالف سرسخت آزادی‌های سياسی و دمکرتيک و مدافع و مروج ارتجاع سياسی‌ست. هر تلاش و فعاليتی لااقل در طول نيم قرن اخير از سوی طبقه کارگر در هر سطح و اندازه‌ای برای متشکل شدن ممنوع و غيرمجاز بوده و بيرحمانه سرکوب شده است. ادامه این مطلب را بخوانید »

مطلب کوتاهی با امضای صدیق اسماعیلی تحت عنوان “ضرورت ارائۀ یک قانون کار آلترناتیو از جانب طبقۀ کار” در چند سایت کارگری منتشر شده است. دیدگاه محوری این نوشته در مورد قانون کار همان دیدگاه رفرمیسیم چپ می باشد که رضا مقدم در مجموعۀ نوشته هایی از سال ۱۳۶۲ تا ۱۳۸۵ تحت عنوان “علیۀ کار ارزان، مبارزۀ کارگران علیۀ قانون کار” منتشر کرده است. مجموعه مطالبی که از یک سوی آینۀ تمام نمای بیانیۀ چپ رفرمیست از قانون کار و مبارزات طبقۀ کارگر و از سوی دیگر نوع رویکرد چپ رفرمیست قانون گرا به مقولاتی نظیر طبقه و سوسیالیسم است. ادامه این مطلب را بخوانید »

نوشته‌شده در ژوئیه ۲۷, ۲۰۱۱ توسط ettahad| بیان دیدگاه | ویرایش
در میزگردی با حضور مینو مرتاضی لنگرودی، هاله صفرزاده، ناهید کشاورز و الهام هومین فر

کانون مدافعان حقوق کارگر- اشتغال زنان در صورتی می تواند به افزایش استقلال اقتصادی آنها یاری رساند، که تحت شرایطی عادلانه و انسانی باشد. ادامه این مطلب را بخوانید »

كانون مدافعان حقوق كارگر- یكی از تاثیرات مشخص نابسامانی های اقتصادی و اجتماعی، گسترش رفتارهای نابهنجار در میان جامعه و شیوع ناامنی اجتماعی است. رفتارهای ناهنجار شامل بزهكاری، قتل، جنایت و دزدی و اعتیاد و نیز عدم امنیت اجتماعی است كه به طور مستقیم ریشه در به سامان نبودن ساختارهای اقتصادی دارد. ادامه این مطلب را بخوانید »

انتشار مقاله ای تحت عنوان “فرصت طلبی زیر لوای سندیکای استقرار نیافته” ما کارگران اتحادیه ی مستقل شمال خوزستان را بر آن داشت تا به عنوان کسانی که در داخل کشور و مستقیما با کارگران و فعالیت های آنها در ارتباطیم چند نکته را به نویسنده ی مطلب فوق یعنی جناب محمود قزوینی و دیگر کسانی که به شکل های گوناگون تئوری ارائه شده در این مقاله را تایید کرده اند یاد آور شویم. ادامه این مطلب را بخوانید »

شکنجه در عصر ترس”١ ، نام کتابی است که اخيرا توسط انتشارات “سرافيم” در کانادا منتشر شده است. نويسنده کتاب دکتر عزت مصلی نژاد، کارشناس ارشد و پژوهشگر مرکز کانادايی قربانيان شکنجه ٣ فصل از ١٢ فصل کتاب را به موضوع خشونت نسبت به کودکان در جهان ما و نيز فصلی را به وضعيت کودکان در زندانهای ايران اختصاص داده است. آنچه در زير می‌آيد برگردانی است از بخشی از اين کتاب و نگاهی است به وضعيت کودکانی که در مناطق جنگی زندگی می‌کنند. ادامه این مطلب را بخوانید »

برگردان و توضیح: ا. م. شیری
نظامیان آمریکا، بسیاری از افغانیها و عراقیهای را به فرار از خانه هایشان وادار می کنند. بر اساس بررسی های کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، تقریبا نیمی از همه پناهجویان جهان، یعنی یک میلیون و ششصد و هشتاد هزار(١٦٨٠٠٠٠) نفر از سه میلیون و پنجاه (٣٠۵٠٠٠٠) هزار پناهنده را افغان ها وعراقی ها تشکیل می دهند. ادامه این مطلب را بخوانید »

زینت کریمی
وقتی از نظام کار مزدی و یا کارگر مزدی سخنی به میان می آید ذهن ما به سرعت متوجه کلیت سیستمی به نام سرمایه داری و نتایج و پیامدهای آن خواهد شد که مزد بخشی اصلی و مهم از قواعد و قوانین این سیستم را تشکیل می دهد. قانونی که طبق آن، بازوها و دستان و مغز انسانهای مشخصی که دسترسی به وسایل تولید ندارند در ازاء پرداخت مبلغی از یک کالای دیگر با عنوان پول در اختیار کسانی قرار می گیرد که صاحب وسایل تولید هستند و ارزش افزوده و سود ناشی از آن مستقیماً به جیبهای بی ته آنها می ریزد. ادامه این مطلب را بخوانید »

محسن حکیمی

گفت: ایران امروز صحنه دادخواهی های بیشمار ساکنان آن است، دادخواهی هایی که پاسخی جز سرکوب نمی گیرند. گستره آسیب های اجتماعی، ویرانی ذهنیت امید و سیطره یاس از فردایی نامعلوم، گستره تبعیض های اجتماعی- طبقاتی، تبعیض جنسیتی-عقیدتی و ملی- قومی ، ویرانی اخلاقیات و ارزش های انسانی ، همه وهمه شرایط پیچیده ای را برای انسان ایرانی فراهم آورده است. نیروهای سیاسی بنا بر تعلقات اجتماعی و طبقاتی خود هر یک به گونه ای بدیلی برای برون رفت از این شرایط طرح می کنند، طرح هایی که تا کنون نتوانسته اند عینیت پیدا کنند. ادامه این مطلب را بخوانید »